WYSTAWY

MAGIA TKANINY
Wystawa prac Anny Buczkowskiej
Hugonówka
8 kwietnia – 6 maja 2018 r.

Anna Buczkowska należy do grona artystów, którzy w swojej twórczości odważnie przekraczają granice gatunku w celu osiągnięcia większej swobody twórczej. W swoich pracach sięga nie tylko po tradycyjne surowce, takie jak wełna, bawełna, len, konopie czy jedwab ale również po inne materiały (np. folia, gąbka, flizelina), którym nadaje charakter włókna. Nie waha się również wychodzić poza ramy dwuwymiarowości tkaniny tworząc z niej  reliefy lub rzeźbiarskie obiekty. Jej kompozycje o stonowanej na ogół kolorystyce, od bieli poprzez szarości do czerni, uzupełnione elementami zaczerpniętymi z rzeczywistości,  takimi jak wieszaki, klisze fotograficzne czy piłka, są zapisami przeżyć i reakcji na otaczający świat. Powtarzającym się motywem jest piękno przyrody i zagrożenia jakie niesie dla niej działalność człowieka. Kompozycje o znaczących tytułach: „Zadeptana ziemia”, „Osady”, „Osmoza” czy „Dymy” to swoisty apel o poszanowanie przyrody a także o zmianę dotychczasowej hierarchii wartości, w której człowiek zajmuje nadmiernie uprzywilejowaną pozycję. Ważnym tematem prac artystki jest również refleksja nad codziennością, powtarzalnością towarzyszących jej rytuałów, prozaicznością egzystencji obserwowanej z kobiecej perspektywy a także krytyczny stosunek do modelu człowieczeństwa we współczesnej cywilizacji, nadmiernie nakierowanego na samorealizację a w rezultacie doprowadzającego człowieka do alienacji i do rozpadu więzi społecznych.

Anna Buczkowska (ur. 1943) studiowała malarstwo i tkaninę na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom pod kierunkiem prof. Stefana Gierowskiego i prof. Mieczysława Szymańskiego uzyskała w 1971 r.  W 1972 r. była kierownikiem pracowni plastycznej w Stołecznym Centrum Rehabilitacji. W latach 1972-1975 kierowała pracownią gobelinów i dywanów spółdzielni Ład. W latach 1989-1991 prowadziła pracownię gobelinów polsko-francuskiej spółki Galia. Od 1972 r. jest członkiem ZPAP. Zajmuje się tkaniną artystyczną, kolażem, malarstwem i rysunkiem. Brała udział w ponad 100 wystawach indywidualnych i zbiorowych w Polsce i zagranicą. Jest laureatką wielu stypendiów, m.in. The Pollock-Krasner Fundation w USA a także licznych nagród i wyróżnień w tym Nagrody Ministra Kultury w 1986 r., Grand Prix Królowej Fabioli na VI Międzynarodowym Biennale Koronki w Brukseli, w 1994 r. oraz Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2014). Jej prace znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie, Centralnym Muzeum Włókiennictwa w Łodzi, Muzeum Sportu i Turystyki oraz Centrum Badań Kosmicznych w Warszawie, Nordycka Muzeum w Sztokholmie, Sejmie RP oraz prywatnych kolekcjach w Polsce, Niemczech, Holandii, Anglii i USA. Artystka mieszka i pracuje w Konstancinie.

Kurator:
Hanna Kaniasta

 

MIROSŁAW MASZLANKO
ZWIEŃCZENIA
Instalacja plenerowa

Park Zdrojowy w pobliżu Hugonówki
9 września 2017 – 9 czerwca 2018

„Zwieńczenia” to druga po „Sklepieniach” instalacja zrealizowana przez Mirosława Maszlanko w 2017 roku w Konstancinie. Tym razem artysta stworzył plenerową rzeźbę z wikliny, której kształt nawiązujący do zwieńczeń wież w tradycyjnej architekturze powstał pod wpływem inspiracji projektami architektonicznymi Jerzego Nowosielskiego. Rzeźba, umieszczona w plenerze, nad brzegiem Jeziorki, doskonale wpisuje się w krajobraz i pozostawia szerokie pole do interpretacji. Artysta przy okazji rozważań na jej temat napisał tak: „Interesują mnie strefy graniczne różnych stanów materii, stanów świadomości, przenikanie tego co świadome, z tym co przed i po świadomości. Architektura natury i architektura cywilizacji, porządek zastany i tworzony, to co widoczne i niewidoczne, wyobrażone i dotykalne. Uciekam od jednorodnych powierzchni. Lubię przenikanie powietrza, światła, wody. Skręcam z wikliny kręgi zgodnie z ruchem wskazówek zegara, w spiralnym wznoszeniu, cykliczności i powtórzeniu…”
Instalacja powstała  dla uczczenia rocznicy 120-lecia powstania Konstancina i 100-lecia tutejszych tradycji uzdrowiskowych.
Kurator: Hanna Kaniasta
Zwieńczenia_1a

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

BEATA CZAPSKA
FIVE DREAMS

15 maja – 15 grudnia 2017

Plenerowa wystawa rzeźb
Park Zdrojowy w pobliżu Hugonówki

W konstancińskim Parku Zdrojowym, niedaleko Hugonówki stanęło niecodzienne dzieło – grupa rzeźbiarska BEATY CZAPSKIEJ przedstawiająca watahę biegnących wilków. Tytuł FIVE DREAMS, odwołuje się do marzeń na temat nieposkromionej wolności i dzikości, a także innych znaczeń związanych z wilkami, takich jak umiejętność życia w grupie, solidarność, współpraca, mądrość itp.
Rzeźba jest prezentowana w parku przy Hugonówce z okazji 120-LECIA KONSTANCINA i 100-LECIA UZDROWISKA-KONSTANCIN

BEATA CZAPSKA ukończyła Wydział Architektury Politechniki Śląskiej. W 1974 r. wyjechała do Paryża, gdzie podjęła studia w École Nationale des Beaux Arts oraz w prywatnej pracowni rzeźby René Coutelle’a. Twórczość w zakresie rzeźby, rysunku oraz projektowania architektury. Mieszka we Francji.
Kurator: Hanna Kaniasta

FIVE-DREAMS_PLAKAT1-724x1024

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

KONSTANCIN – 120 LAT LETNISKA, 100 LAT UZDROWISKA
Wystawa plenerowa
Park Zdrojowy, ul. Sienkiewicza w pobliżu ul. Piłsudskiego

Z okazji 120-lecia Konstancina i 100-lecia Uzdrowiska Konstancin zapraszamy na wystawę plenerową poświęconą historii najelegantszego niegdyś letniska w okolicach Warszawy, następnie również uzdrowiska a obecnie jedynej miejscowości, której przysługuje status uzdrowiska na Mazowszu. Wystawa składa się z dwóch części. W pierwszej pokazujemy kluczowe momenty w historii Konstancina od powstania aż po czasy współczesne. Część druga poświęcona jest rodom i rodzinom, które Konstancin budowały i które w nim mieszkały.

Teksty i dobór materiałów ilustracyjnych: Hanna Kaniasta
Opracowanie graficzne: Cezary Puchniarz

2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

KOBIETY DAWNEGO KONSTANCINA
Wystawa plenerowa
Park Zdrojowy w pobliżu Hugonówki
Czerwiec 2016 – czerwiec 2018

Malarki, pisarki, dziennikarki, fotografki, architektki, śpiewaczki operowe, nauczycielki, lekarki i filantropki żyjące w przedwojennym Konstancinie to bohaterki wystawy plenerowej w Parku Zdrojowym. Ich rola nie tylko w życiu dawnego Konstancina ale również Warszawy i Polski jest warta uwagi i upamiętnienia. Działając na polu rozmaitych dziedzin zasłużyły się w utrzymywaniu polskości pod zaborami, chroniły zdrowie i życie, wspierały poszkodowanych i ubogich, dostarczały niezapomnianych przeżyć estetycznych i intelektualnych, wprowadzały „kobiecą wrażliwość” i „kobiecy punkt widzenia” do architektury i dokumentowały istniejącą rzeczywistość. Na wystawie pokazujemy archiwalne zdjęcia ze zbiorów Wirtualnego Muzeum Konstancina oraz zbiorów archiwalnych instytucji kultury Warszawy.

Teksty i dobór materiałów ilustracyjnych: Hanna Kaniasta
Opracowanie graficzne: Cezary Puchniarz

KOBOETY KONSTANCINA _PLAKAT